ABSTRACTIEPARK7090 is te herkennen aan zijn vrolijke geometrische vormgeving:
7 kolommen, een piramide en een enorme tros bollen staan in de openbare ruimte opgesteld. Zij vormen de drie hoofdabstracties: De Grom, De Grot en De Groet. In elke abstractie valt voor de nieuwsgierige bezoeker van alles te beleven.
De Grom gaat over het oergeluid: de ultieme schreeuw die ooit heeft geklonken en waaruit alle geluid is ontstaan. In een ruimte staan zeven kolommen van 4 meter hoog opgesteld. Het publiek kan vrijelijk tussen de kolommen lopen, ze aanraken en ze beluisteren.
De Grom is enorme, constant veranderende collage van geluid:
Het publiek kan de muzieken die uit de kolommen klinken veranderen door op een knop te drukken, een luikje te openen of aan een wiel te draaien.
De Grot is een uitbundig gekleurde piramide van 4 meter hoog. De piramide wordt beschilderd door Marcel van den Berg.
Eenmaal binnen blijkt de piramide een spiegelpaleis. De oneindige reflecties maken De Grot tot een plek voor abstracte zelfreflectie: In de piramide staat een telefoon waar mensen in contact kunnen komen met het Klaagloket van Abstractiepark7090 en een klacht indienen. De klacht mag natuurlijk ook een verborgen wens zijn of een gebed.
De Groet is de grappige en vrolijke fontein van geluid en een ode aan de magie die je voelt wanneer je een geluid voor het eerst hoort. Een tros transparante bollen hangt boven een podium vol merkwaardig draaiende machines, slangen en kraantjes.
De bollen zijn ballonnen met elk een diameter van 2 meter. Aan de ballonnen zitten slangen bevestigd die uitmonden in een orgelpijp. Het publiek kan door middel van kranen lucht laten ontsnappen, waardoor een uiterst kwetsbaar muziek zal klinken. Met de draaiende machines van Yuri Landman kan het publiek zelf zijn beats maken.